Géza Frid in de ogen van collega's
- Erna Spoorenberg, in: “Daar lig je dan”, uitg. Bakker/Daamen (1964)
- Wouter Paap, in: “Mens & Melodie” (april 1970)
Christiaan Bor, in: “Componistenportret”, MuziekGroep Nederland (oktober 2001)
- Emmy Verhey bejubelt Frid (radiointerview 2015)
Gerard Scheltens’ hartenkreet, in een concert-cd recensie, luidt aldus (2018):
“Dat er geen recente opnamen van deze muziek bestaan is een schande, maar deze met liefde samengestelde cd is een prachtig pleidooi voor een verwaarloosde componist die veel vaker gespeeld zou moeten worden. Als Nederland maar ’s wat minder gemakzuchtig was…
Orkesten! Verras uw publiek ’s een keertje en vervang zo’n afgedraaid opus van Mahler of Sjostakovitsj door een werk van Géza Frid.”
En Eleonore Pameijer, in een mailtje aan ‘de zoon van’, zegt het zo (2023):
“… Ze noemen je vader ergens in dat programmablad ‘de relatief onbekende componist Géza Frid’. Wat een stomme manier van aankondigen! Zeg dan iets als: de geweldige componist Géza Frid, tijdens zijn leven wereldberoemd, en nu opnieuw steeds vaker gespeeld. Hij weet de harten van het publiek te veroveren met zijn sprankelende muziek.’’
